Non albiscamos a mellor palabra para definir a este enorme escritor e excelente persoa, que expón o seu propio discurso basado no pensamento de Cunqueiro. Parabéns, Agustín, xa estás entre os grandes da literatura, e iso non é pouco. Os que lemos as túas obras, nos recreamos nelas, de tal xeito, que xa non somos quen de fuxir do verbo preciso e da historia ben narrada. Grazas por mergullarnos nese mundo de soños irrepetibles ao longo de tantos anos. Seguiremos a túa senda con paixón e con orgullo coma ata agora. Estaremos moi atentos ás historias que saian do prelo.
PROPOSTO COMO DOUTOR HONORIS CAUSA
O Departamento de
Filoloxía Galega e Latina da Universidade de Vigo acordou onte por unanimidade
propor o nomeamento de Agustín Fernández Paz como Doutor Honoris Causa por esta
institución. A proposta deberá aínda ser aprobada polo Consello de Goberno da
Universidade para ser efectiva. Este recoñecemento coincide coa convocatoria
dunha homenaxe nacional ao escritor que promoveu a plataforma ProLingua e que
se desenvolverá en Vigo o vindeiro día 30. A inscrición ao encontro está aberta.
«Fantasmas de luz», de Agustín Fernández Paz, Premio AELG ao mellor libro infantil e xuvenil
Desde
hai trinta e cinco anos, Damián traballa como operador de cabina no mellor cine
da cidade. Cando recibe a noticia de que a sala vai desaparecer e que todos os
empregados serán despedidos, a súa vida experimenta un cambio extraordinario
que tamén afecta a Marga, a súa dona. Dun xeito progresivo, os seus corpos
comezan a se volver transparentes, invisibles aos ollos das persoas que viven
ao seu redor. Empregando recursos da novela fantástica e combinando o suspense
cunha delicada melancolía, Fantasmas de luz fálanos dun dos grandes dramas
contemporáneos: o da exclusión e a invisibilidade a que se ve sometida unha
parte da sociedade. Fantasmas de luz tamén quere ser unha homenaxe ao cine,
tanto ás vellas salas que foron esmorecendo como ás grandes películas que, sen
ser a vida mesma, «axudan a entendela e enchen de esperanza o corazón».
De por banda, o premio da AELG ao mellor texto dramático a Chegamos despois a unha terra gris,
texto de Dans vencedor do Cunqueiro no 2010, confirma a un dramaturgo
experimentado nas estruturas clásicas do estilo realista, que paseniño
vai afondando no seu proxecto dramático de poetización austera dos
conflitos do cotiá contemporáneo. Despois daquela escapada evasiva que
foi Nachtmar, se cadra o texto máis autobiográfico e libre do
autor, con este novo drama Dans convértese nun referente do teatro das
persoas. A súa experiencia como guionista televisivo foi modelando unha
escrita capaz de crear personaxes cada vez máis verídicos. En Chegamos despois a unha terra gris,
onde a familia se presenta como campo de batalla, onde a mentira e as
dependencias se elevan a grandes temáticas, chama a atención a
veracidade dos conflitos, a carnalidade dos diálogos e a proximidade das
palabras ditas polos personaxes teatrais con aqueloutras que as persoas
nos dicimos no mundo real. De fondo, unha trama totalmente humana
engádelle á obra unha forza emotiva digna só dalgúns poucos escollidos.
Un Dans que se supera a si mesmo e que inicia unha etapa de madurez
creativa na que (agardamos que así aconteza) aínda pode estar por chegar
o mellor da súa obra.
